deel 2: nieuwe tijd, nieuw beleid!

De kenmerken van de drie ontwikkelingsfases van het web verschillen sterk van elkaar. In de presentatie bij de voorgaande blog worden die kenmerken benoemd. In de manier waarop internet aan ons verschijnt merken we de verschillen nauwelijks op, het 'wereld wijde web' is zoals het is, en de gebruiker ervaart dat als een geheel.
Toch heeft het zin om deze verschillen te benoemen. Ze zitten namelijk in ons hoofd wanneer we in aanraking komen met nieuwe toepassingen. En het bepaald de manier waarop we die nieuwe toepassingen beoordelen en in willen zetten.



Een voorbeeld: 'we willen de iPad..'
De kenmerken voor web 1.0 zijn: beheer, controle, hardware, software, training&vaardigheden, etc.
Vanuit het 1.0 perspectief denken we over de iPad na als:
- Wat gaat iPad vervangen...?
- Hoe zorgen we ervoor dat de iPad in ons systeem past, en vooral...
- Hoe zorgen we ervoor dat de iPad ons systeem niet gaat verstoren!?
- Welke software moet er op de iPad komen?
- Hoe gaan we de iPad implementeren?
- Welke trainingen moeten we opzetten?
- Wanneer gaan we de iPad gebruiken?
- Welk stukje (reken)les wordt met de iPad gedaan?
- etc...

De kenmerken voor web 3.0 zijn: semantisch, persoonlijk, invisible, omnipotentie, 'cloud'
Vanuit het 3.0 perspectief denken we over de iPad na als:
.... eigenlijk moet ik het hier bij laten...
we denken namelijk niet na, we doen! We zijn ons helemaal niet meer bewust van 'het ding', techniek is niet langer een onderwerp! Bovendien is de iPad persoonlijk! Het is mijn toegang tot al die werelden waarin ik me beweeg! Het geheel draait op mijn 'email account'. Al zou ik willen, de iPad is niet te delen... In die zin is de iPad meer een communicatie-tool, (bv een smartphone) dan dat het een computer is.

Als we dus "iets met de iPad willen"...
... dan moeten we ons niet gevangen voelen door het oude beleid dat nog in web 1.0 termen is gedefinieerd.
We zullen goed na moeten denken over de vraag:
Wat willen wij met de Web 3.0 wereld? Hoe semantisch en organisch willen wij ons onderwijs vorm geven? Hoeveel controle willen we prijsgeven en wat krijgen we daarvoor terug?

Een vernieuwde visie... nieuw beleid,
hoe willen we dat ons onderwijs er over een paar jaar uit ziet?
Als we die vragen willen beantwoorden, dan schaffen we nu iPads aan, om alvast met dat onderwijs te experimenteren!
Onderwijs is leuk, onderwijs blijft leuk!

de ontwikkeling van het web...

Het blijft onvoorstelbaar dat internet nog maar zo kort bestaat. Deze maand werd in een maatschappelijke discussie gesteld dat internet naast gas, water en licht tot de primaire levensbehoeften moet gaan behoren. Mensen afsluiten zou daarmee veel moeilijker gemaakt worden, want 'afsluiten staat gelijk aan uitsluiten'.

Over 'de wording' van het net heb ik al eerder geschreven.
Met betrekking tot de ontwikkeling heeft Dutch Cowboys een helder overzicht gemaakt.
De globale ontwikkeling van web 1.0 via web 2.0 naar web 3.0 kan worden geschetst als "van informatie, via verbondenheid naar samenhang". Wat dat in concretere zin betekent leest u bij
Dutch Cowboys.

Mijn eerste maanden als twitteraar; een evaluatie.

Sinds 6 juni Twitter ik mee met de wereld; dat is: met andere 'twitterenden'. Want mijn eerste ontdekking was dat de wereld nog niet aan het twitteren is geslagen. Mijn collega Gerard Dummer wel. Ik denk dat hij al zo'n twee jaar geleden op dit fenomeen is gesprongen. Van hem heb ik voor het eerst van Twitteren gehoord. En voor de Onderwijsdagen 2008 heeft hij indertijd een Twitterwall gecreëerd.

Tijdens mijn lessen op Hogeschool Domstad wordt me door studenten zeer regelmatig gevraagd wat dat Twitteren nou eigenlijk is. Ook thuis in eigen kring vraagt men zich af waar ik nou eigenlijk mee bezig ben. "Je SMS-t toch niet met de hele wereld? Wat moet je nou schrijven, wat heb je te melden en voor wie zijn die berichten dan, wie zit er op te wachten?"
Dit soort vragen had ik zelf ook. Juist daarom begon ik bij wijze van praktijkonderzoek. Alleen als je mee doet ervaar je het nut of juist het nutteloze.

Op 6 juni om 09:40 uur verstuurde ik de woorden "ik begin". Niemand zat te wachten... Alleen ikzelf zag de woorden verschijnen. Ik liet ze direct volgen door een tweede bericht " dag wereld... ben bezig met mijn website, m'n nieuwe zelf aan het ontwerpen. Slogan: "to be is to Add" dus "Hello world, I'm adding!"
Ik denk ook niet dat dit bericht werd opgepakt.
Om zin te geven aan mijn twitteren bedacht ik, dat ik een 'Short Poetry Service' op zou starten. Als ik me zou verplichten tot elke dag een SPS-je dwong ik me zelf om elke dag even actief te zijn. Inmiddels wist ik dat je elke tweet (twitterberichtje) vindbaar kunt maken door er een hastag aan toe te voegen. Voor mijn gedichten service werd die hastag #sps. Vanaf dat moment werd het praktijkonderzoek voor mij een leuk experiment! Er kwam reactie! @weerdt en @pavl reageerden en gingen meedoen.

Naast brengen kon ik nu ook iets halen bij het twitteren. Elke dag benieuwd naar sps-jes en andere commentaren. Als dit soort dingetjes vindbaar zijn dan moeten er toch ook andere, meer nuttige zaken te vinden zijn. Daarom ging ik op zoek naar mensen van wie ik verwacht dat zij iets kunnen melden op onderwerpen die mijn interesse hebben.
Al gauw kreeg ik via hen meer informatie dan ik aan kon! Ik koos een aantal mensen uit die ik dagelijks ging volgen. Zij twitteren over sites die ze hebben gelezen, waarna ik kon bepalen of ze ook voor mij relevant kunnen zijn.

Tot slot leerde ik dat je niet alleen via andere mensen informatie kunt vinden. Inmiddels heb ik een aantal permanente zoekopdrachten lopen. Zo krijg ik b.v. per minuut alle informatie binnen op het onderwerp 'Google Wave'. Het zorgt ervoor dat ik steeds up to date ben. Ik weet -in principe- per direct alles wat er in de wereld op dit onderwerp wordt gepubliceerd.
Daarmee ben ik als professional blij met twitter. In bijgaand Common craft filmpje wordt e.a. nog eens helder toegelicht.

Educatie 'in the cloud'...

Hoe zou dat zijn? Onderwijs met je hoofd in de wolken. Niet gebonden zijn aan aardse zaken. Zou dat kunnen, zou het nog onderwijs zijn?

Rond de eeuwwisseling was ik betrokken bij de uitrol van de computernetwerken in het Rotterdamse basisonderwijs. Nadat alle mapjes op de server waren aangemaakt en alle permissies waren geregeld voor de verschillende gebruikersgroepen dachten we dat het wel goed zou komen. Toen dat niet helemaal vanzelf bleek te gaan, organiseerden we bijeenkomsten rond educatieve software. We gaven onafhankelijke voorlichting. Nu we tien jaar verder zijn is de grote stap voorwaarts nog steeds niet echt gemaakt.

De systeembeheerders hebben goede zaken gedaan. Zij beheren voor de scholen de server, het netwerk, de filters om leerlingen te beschermen tegen dingen die zij niet willen zien, etc.
Ruim 65% van het ict budget wordt uitgegeven aan het systeembeheer.

En in die systemen zitten allemaal harde schijven die niet worden gebruikt, tenminste niet voor educatieve software.

Hoe zou het zijn als we ICT in het onderwijs opnieuw gaan definieren. We gaan daarbij helemaal uit van de beschikbaarheid van Internet.

Na de zomervakantie gaat Visible Goal deze denkoefening uitvoeren op- en met een school in Den Haag. De opbrengst van dit project zal duidelijkheid scheppen over de antwoorden op de vragen:

Wat zijn de mogelijkheden?

Wat is de financiële besparing?

Wat zijn de kansen voor het onderwijs?

Do's and don'ts

We zijn benieuwd. U hoort er meer van...