maandag 19 oktober 2009
negen dingen om je blog in het zicht te plaatsen
Darren has debunked the myth that great content markets itself. There are countless blogs that produce quality content that don’t get read. Why is that? Because no one knows about them.
He followed up with a post on 9 things you can do so that your next blog post is read by more than your mom. In other words, 9 things you can do to promote your content … or as he says, “seed” rather than “force” your content.
1 tweet it
2 facebook updates
3 pitch it to another blogger
4 pitch to another twitter user
5 share a link in a signature
6 bookmark it
7 guest posts
8 Give readers an easy way to share it
9 Newsletters
vrijdag 16 oktober 2009
iGod
Pecha Kucha betekent letterlijk ‘Prietpraat’. Twaalf sprekers –waarvan ik er een was- presenteerden in het strakke format van ‘20 dia’s en 20 seconden spreektijd per dia’ hun verhaal aan het publiek.
In de zaal zaten ruim 200 mensen die op deze manier een bont en onvoorspelbaar geheel van ideeën, informatie en beelden kreeg voorgeschoteld. Naar mijn smaak een heerlijk avondje uit!
Ook voor de sprekers is het een –niet altijd- prettige uitdaging. Het blijkt niet altijd even gemakkelijk te zijn, om het verhaal te timen. Grote stiltes vallen of er zijn juist teveel woorden nodig om de beelden bij te kunnen houden.
Maar het meest verrassende zijn de prachtige ideeën die worden gepresenteerd.
Omdat twee sprekers hadden afgezegd nam Hugo van den Hurk twee presentaties voor zijn rekening. Hij maakte een verpletterende indruk met zijn verhaal rond het thema aandacht: hoe creëer je -als reclameman- aandacht. Maar zijn tweede bijdrage over Burning Man was heel persoonlijk, boeiend, inspirerend en een uitnodiging om zijn ervaring na te volgen.
Mijn bijdrage had als titel iGod.
Kerngedachte voor de presentatie is dat internet ‘omni-present’ en omnipotent is geworden. Daarmee is alle formele kennis en(dankzij de social media) persoonlijke kennis ‘in deze seconde’ voor iedereen beschikbaar.
Met elk mobiel apparaat bijvoorbeeld de iPod heb je draadloos toegang tot internet en kun je beschikken over de optelsom van formele en persoonlijke kennis. Met behulp van bv Google Lattitude weet je bovendien waar de persoon die de kennis draagt zich bevindt.
Daarmee benader je het goddelijke gevoel van ‘alles weten in het moment’. De iPod maakt van mij een soort iGod. Maar ik ben dat alleen bij de gratie van de bijdragen van alle andere ‘iGods’. Dus vormen wij in de virtuele wereld een soort ‘WiiGod’
Iets om met een goed glas whisky eens verder over te praten? We komen er vast wel uit…
zondag 11 oktober 2009
Mijn eerste dag met Google Wave
Op mijn twitter account heb ik al die maanden een saved search lopen voor “Google Wave” en dat heeft me veel informatie opgeleverd.
Hoewel de hoog gespannen verwachtingen worden ingelost, ontstond er ook wel wat reserve: “waren de ambities van Google niet te groot? Was het tijdpad voor de uitrol niet te strak gepland? Konden alle verwachtingen wel worden waargemaakt?
Vanzelfsprekend is Google gefocussed op de techniek, maar mijn focus is volledig gericht op de manier waarop de gebruikers om zullen gaan met de mogelijkheden van de Wave. In een van de berichten schreef een totaal gedesillusioneerde gebruiker, dat hij in totale wanhoop had zitten kijken naar 10 mensen die tegelijk in zijn wave aan het ‘kakelen’ waren. Het was chat op z’n slechts, een nachtmerrie! Hij hield het verder bij het vertrouwde lineare mailen.
Op NS Innovation kwam ik een zeer interessant artikel tegen:
The psychology of Google Wave Google's latest service is a complex "real-time communication and collaboration" system.
In dit artikel worden Leon Watts en Susan Herring geciteerd. Vanuit hun vakgebied doen zij een poging om de impact van Google Wave te benoemen op de manier waarop mensen kunnen gaan communiceren.
Wave's potential is still hard to assess. The problem is that most talk about it is focussed on technology, not peopleMbt de menselijke factor zeggen zij
We need to ask what opportunity Wave allows people to express themselves and to understand what other people mean when they contribute a message to a conversation," explains psychologist Leon Watts, who researches communication via computer at the University of Bath, UK.In het artikel wordt veel aandacht besteed aan de impact van ‘Real time typing and the replay function’
Past research has shown that the real-time, synchronous, nature of instant messaging (IM) encourages an informal tone, says Susan Herring, who researches the convergence of computer communication platforms at Indiana University in Bloomington. "It invokes face-to-face communication and encourages people to use conversational strategies,"
when the other person is online you will be drawn to a more informal style."
Replays may also improve our ability to know the intentions of others – a capacity called theory of mind that is central to the way we communicate. Different communication methods provide different types of evidence that is used to create such models. Because Wave provides multiple ways to transmit that evidence, it may make it easier to model others' minds. "Watching a Wave replay could help people to imagine what was in the minds of others," says Watts.
"The designers have some control, but will also have to wait to see what usage patterns develop and respond to that" says Herring. Watts agrees: "It's people and organisations that will ultimately determine how Wave is used."
Mijn avond was fantastisch! Ik heb heerlijk gespeeld in een prachtige nieuwe wereld! Ik ben benieuwd wat die wereld met mij gaat doen. Daarbij ben ik vooral benieuwd wat die wereld met mijn onderwijs gaat doen… Ik kan bijna niet wachten tot het morgen is.
zondag 13 september 2009
Mijn eerste maanden als twitteraar; een evaluatie.
Tijdens mijn lessen op Hogeschool Domstad wordt me door studenten zeer regelmatig gevraagd wat dat Twitteren nou eigenlijk is. Ook thuis in eigen kring vraagt men zich af waar ik nou eigenlijk mee bezig ben. "Je SMS-t toch niet met de hele wereld? Wat moet je nou schrijven, wat heb je te melden en voor wie zijn die berichten dan, wie zit er op te wachten?"
Dit soort vragen had ik zelf ook. Juist daarom begon ik bij wijze van praktijkonderzoek. Alleen als je mee doet ervaar je het nut of juist het nutteloze.
Op 6 juni om 09:40 uur verstuurde ik de woorden "ik begin". Niemand zat te wachten... Alleen ikzelf zag de woorden verschijnen. Ik liet ze direct volgen door een tweede bericht " dag wereld... ben bezig met mijn website, m'n nieuwe zelf aan het ontwerpen. Slogan: "to be is to Add" dus "Hello world, I'm adding!"
Ik denk ook niet dat dit bericht werd opgepakt.
Om zin te geven aan mijn twitteren bedacht ik, dat ik een 'Short Poetry Service' op zou starten. Als ik me zou verplichten tot elke dag een SPS-je dwong ik me zelf om elke dag even actief te zijn. Inmiddels wist ik dat je elke tweet (twitterberichtje) vindbaar kunt maken door er een hastag aan toe te voegen. Voor mijn gedichten service werd die hastag #sps. Vanaf dat moment werd het praktijkonderzoek voor mij een leuk experiment! Er kwam reactie! @weerdt en @pavl reageerden en gingen meedoen.
Naast brengen kon ik nu ook iets halen bij het twitteren. Elke dag benieuwd naar sps-jes en andere commentaren. Als dit soort dingetjes vindbaar zijn dan moeten er toch ook andere, meer nuttige zaken te vinden zijn. Daarom ging ik op zoek naar mensen van wie ik verwacht dat zij iets kunnen melden op onderwerpen die mijn interesse hebben.
Al gauw kreeg ik via hen meer informatie dan ik aan kon! Ik koos een aantal mensen uit die ik dagelijks ging volgen. Zij twitteren over sites die ze hebben gelezen, waarna ik kon bepalen of ze ook voor mij relevant kunnen zijn.
Tot slot leerde ik dat je niet alleen via andere mensen informatie kunt vinden. Inmiddels heb ik een aantal permanente zoekopdrachten lopen. Zo krijg ik b.v. per minuut alle informatie binnen op het onderwerp 'Google Wave'. Het zorgt ervoor dat ik steeds up to date ben. Ik weet -in principe- per direct alles wat er in de wereld op dit onderwerp wordt gepubliceerd.
Daarmee ben ik als professional blij met twitter. In bijgaand Common craft filmpje wordt e.a. nog eens helder toegelicht.
dinsdag 21 juli 2009
"de nieuwe Lerende"
De samenleving verandert. Omdat je zelf midden in die verandering staat heb je dat niet altijd even scherp in de gaten. Toch heb je van de meeste grote veranderingen wel gehoord. Een van de grote motoren voor die verandering is met name internet.
De manier waarop Europa (en dus ook Nederland) geld verdient is misschien wel de grootste en meest stille verandering. In de kern kan deze verandering worden gekenmerkt door “Van productie naar innovatie”
Het soort banen, dat de samenleving voor jonge mensen heeft, verandert daarmee ook. De samenleving richt zich op andere kernwaarden. Nieuwe kernwaarden zijn onder andere:
- innovatie,
- creativiteit en
- het kunnen bewegen in netwerken.
Dit vereist een specifieke houding en specifieke vaardigheden.
De mens is een sociaal wezen. De mens leeft in netwerken Tot nu waren deze gebaseerd op fysieke aanwezigheid. De nieuwe lerenden zijn in steeds sterkere mate actief in allerlei online netwerken.In de nieuwe ‘creatieve’ samenleving is het noodzakelijk dat men zich blijft ontwikkelen om zo mee te kunnen groeien met de voortdurende en steeds sneller veranderende omgeving. In deze maatschappij ligt de nadruk op ontwikkeling, creativiteit en meedoen.
Deze creatieve samenleving daagt mensen uit om positie in te nemen. Deze veranderende samenleving vraagt een andere houding van mensen.
Ze hebben andere kennis en vaardigheden nodig. Deze zijn zowel
- algemeen, als
- specifiek en
- persoonlijk
- en kennis en vaardigheden zijn niet 'eindig'.
De creatieve samenleving vraagt een actieve houding. Van mensen wordt gevraagd dat zij zich blijven ontwikkelen, dat zij blijven leren.